De weg naar vrijheid

Mijn werkleven is een waar avontuur geweest tot nu toe. Een avontuur met een ups en downs. Een zoektocht naar wie ik ben en wat ik wil. In dit blog neem ik jullie mee op mijn reis. 

Het begon allemaal toen ik op mijn 19e ervoor koos om te gaan werken op een accountantskantoor en tegelijkertijd de studie tot registeraccountant te doen. (ik was tenslotte goed in rekenen) Als assistent-accountant controleerde ik jaarrekeningen op locatie. Het controleren van jaarrekeningen bleek echter niet iets te zijn waar mijn hart sneller van ging kloppen. Na 3 jaar daar gewerkt te hebben nam ik ontslag.

Maar wat wilde ik dan wel? Na een maand thuiszitten, besloot ik bij een sportbond (I love sport) te gaan werken als assistent-controller. Dit bleek nog saaier te zijn dan het accountantswerk omdat ik nu naast dat ik alleen met cijfers bezig was, ook nog eens de hele dag achter hetzelfde bureau zat. Na een half jaar wilde ik mijn baan graag opzeggen maar toen bleek dat ik een sporterscontract had waarbij je niet tussentijds kon opzeggen. Ik moest dus nog een half jaar blijven. Wat was ik ongelukkig. Regelmatig stroomden de tranen over mijn wangen op het toilet. Na veel overleg waren ze gelukkig toch bereid me eerder te laten gaan, daar stond echter wel een financiële vergoeding tegenover. Op dat moment maakte het mij allemaal niet meer uit, ik moest daar weg. Ik zat namelijk al tegen mijn eerste burn-out aan, op mijn 22e.

Op dat moment studeerde mijn zusje in Australië en ik had al gepland om haar in de zomer een paar weken op te gaan zoeken. Deze reis heb ik  verlengd van 6 weken naar 6 maanden. Dit zou me de tijd en ruimte geven om bij te tanken en te bedenken wat ik wilde met mijn leven. Tegen het eind van de reis was ik in Melbourne en bedacht ik dat ik wilde gaan ondernemen. Ik kreeg kriebels in mijn buik en werd vooraf al helemaal gelukkig van de vrijheid die het me zou bieden. Nog voordat ik terugkwam in Nederland had ik al lijntjes uitgezet voor mijn eerste freelance opdracht. 

Binnen een paar weken na thuiskomst had ik mijn eerste opdracht gevonden. Op een accountantskantoor zochten ze een zzp’er die kon helpen met het inhalen van de achterstanden. Ik was hier zo ontzettend blij mee. Wat een vrijheid! Ik mocht mijn eigen uren bepalen, het aantal en de tijden, ik bepaalde zelf wanneer ik het tijd vond om een nieuwe opdracht te gaan zoeken én ik verdiende ook nog meer dan ik in loondienst deed.

Maar op een gegeven moment kwam toch weer die twijfel. Ja, ik had heel veel vrijheid, maar vond ik mijn werk nou wel zo leuk?

Ik wilde zo graag meer echt contact hebben met mensen in plaats van achter mijn bureau zitten. Mijn relatie ging op dat moment uit en ik voelde dat het tijd was om het roer helemaal om te gooien. 

Ik wilde meer met mensen gaan doen. Dus besloot ik naar Groningen te gaan om Psychologie te gaan studeren.  Twee jaar lang heb ik  gestudeerd, gefeest en gevolleybald. Ik voelde me vrij maar ook eenzaam. Ik paste niet in het studentenleven. 

Ik verhuisde terug naar Utrecht en begon weer met freelancen. Ik vond al snel 2 opdrachten bij oud-collega’s en had weer de vrijheid van het freelancen. Uiteindelijk bleef ik zo’n 5 jaar bij deze bedrijven. In deze tijd ontmoette ik mijn huidige vriend, kregen we 2 kindjes en was mijn werk gewoon even prima zoals het was.

Na de geboorte van onze jongste, in 2017 begon het weer te kriebelen. Ik wilde graag weer nieuwe dingen leren en gaan groeien op zakelijk en persoonlijk vlak. Ik koos ervoor om weer in loondienst te gaan. Ik kreeg een baan bij een accountantskantoor waar ik een nieuwe afdeling mocht opzetten, de Corporate Finance afdeling. Ik kreeg er alle vrijheid om de afdeling zo in te richten als ik graag wilde. Ook startte ik met een masteropleiding. Geweldig vond ik het, wat een uitdaging! Ook had ik voor het eerst in mijn leven een mentor als baas en ik groeide enorm. Dit duurde helaas niet lang.

Al snel werd ik heel erg moe. De opleidingsdagen kosten mij veel energie en ik had niet de tijd en ruimte om naar de signalen van mijn lichaam te luisteren. En misschien wilde ik het ook wel niet horen. Iedereen kon toch ‘gewoon’ 28 uur per week werken en ik wilde zo graag de nieuwe afdeling tot een succes maken. Waarom zou mij dat niet lukken? Na een paar maanden werd ik echter steeds vaker ziek en uiteindelijk belandde ik na 2 jaar in een burn-out. Mijn lichaam gaf me aan dat dit niet langer zo kon. 

Ja, ik had vrijheid in mijn baan. Maar ik kon niet naar mijn lichaam en gevoel luisteren omdat ik nu eenmaal vast zat aan een x aantal uur werken per week. Daarnaast voelde ik ook dat ik de echte zingeving in mijn werk miste. Het draaide alleen maar om meer geld verdienen.  

Vanuit deze burn-out ben ik weer gestart met ondernemen. Wat een verademing. Ik hoef mijn uren niet te verantwoorden, ik kan luisteren naar de behoeftes van mijn lichaam en ik mag helemaal mijn eigen weg vinden. En dit keer ga ik écht ondernemen. Voor mij waren de freelance opdrachten een soort verkapte loondienst. Ik had alleen de vrijheid om mijn eigen uren te bepalen. Nu ga ik een laag dieper en mijn business en mijn leven zo inrichten als voor mij helemaal passend voelt. Wat een avontuur!

De zoektocht naar wat ik wil in dit leven is voor mij een levenslang avontuur aan het worden. Het is een avontuur met ups en downs. Maar het brengt me iedere keer weer een laagje dieper. Dichter bij de kern van wie ik diep van binnen ben. De eerste jaren ben ik vooral bezig geweest met erachter komen wat ik niet wilde. Nu gaat mijn reis zich steeds meer richten op datgene waar ik zo blij van wordt.

In een volgende blog zal ik meer gaan vertellen over mijn ondernemersavontuur deze eerste 5 maanden. Wil je op de hoogte gehouden worden wanneer er een nieuwe blog verschijnt? Volg me dan op Instagram of LinkedIn. Dan mis je hem niet.